Κι άλλο αίμα στον βωμό της κερδοφορίας.

Μερικές μέρες μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου που λέει ότι η καθυστέρηση καταβολής του μισθού δεν συνιστά βλαπτική μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας μία γυναίκα αυτοκτονεί. Αυτή η γυναίκα ήταν εργαζόμενη στις επιχειρήσεις “Καρυπίδη” στα Γιαννιτσά και απλήρωτη τους τελευταίους 15 μήνες.

Τούτο διότι κατά την προαναφερθείσα έννοια των διατάξεων αυτών μόνη η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του μισθωτού, έστω και μακροχρόνια, δεν αρκεί να θεμελιώσει την έννοια της βλαπτικής μεταβολής των όρων της σύμβασης εργασίας του, αν δεν συνδέεται και με την πρόθεση του εργοδότη να εξαναγκάσει αυτόν σε παραίτηση προκειμένου να αποφύγει την καταβολή σ’ αυτόν της αποζημίωσης απόλυσης. Εφόσον δε στις παραδοχές της προσβαλλομένης δεν διαλαμβάνεται ότι διαπιστώθηκε τέτοια πρόθεση της εναγομένης εργοδότριας, δεν θεμελιώνεται βλαπτική μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας του ενάγοντος που ισοδυναμεί με έκτακτη καταγγελία της σύμβασης αυτής.

πηγή

Η αστική δικαιοσύνη λοιπόν, σε αγαστή συνεργασία, όπως πάντα, με την άρχουσα τάξη (δηλαδή την αστική) ερμηνεύει τους νόμους που έχουν ψηφίσει οι αστικές κυβερνήσεις του παρελθόντος, έτσι ώστε οι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής (δηλαδή οι αστοί, οι εργοδότες) να μπορούν να πληρώνουν τους υπαλλήλους τους, όποτε και όταν τους φέξει. Οι υπάλληλοι εφόσον σύμφωνα με την αστική δικαιοσύνη δεν υπάρχει “βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας” δεν μπορούν να διεκδικήσουν νομικά τα δεδουλευμένα τους, αν αρνηθούν να συνεχίσουν να παράγουν κέρδος για τον εργοδότη τους (που ωστόσο δεν τους πληρώνει) φταίνε μόνο αυτοί, οπότε μπορεί να τους απολύσει και δεν έχουν και το δικαίωμα να πάρουν επίδομα ανεργίας μια και σύμφωνα με την αστική δικαιοσύνη είναι εργαζόμενοι (και όχι σκλάβοι ας πούμε).

Κάπως έτσι μπορεί να βρεθεί κάποιος χωρίς κανένα εισόδημα για 15 μήνες, ενώ δουλεύει κανονικά. Και μετά να έρχεται και από πάνω η αστική δικαιοσύνη, να του λέει ότι δεν βλέπει κάποιο πρόβλημα με τους “όρους της σύμβασης εργασίας” του. Ο εργοδότης του μπορεί με τα λεφτά που χρωστάει στους παγιδευμένους υπαλλήλους του, να τα επενδύει αλλού γιατί πολύ απλά δεν τον αναγκάζει πλέον η δικαιοσύνη να πληρώνει τους υπαλλήλους του, όπως για παράδειγμα με την περίπτωση του Καρυπίδη ο οποίος δεν πλήρωνε εδώ και 15 μήνες αυτά που χρωστούσε στην γυναίκα που αυτοκτόνησε, αλλά είχε μερικά εκατομμύρια να επενδύσει στην “ΠΑΕ ΑΡΗΣ” της Θεσσαλονίκης.

Κάπου εδώ σας καλώ να το σκεφτείτε λίγο αγαπητοί αναγνώστες. Οκ είναι απάνθρωπη η πρακτική του Καρυπίδη να εκμεταλλεύεται την ελευθερία, σε επίπεδο ασυδοσίας, που του δίνει η αστική δικαιοσύνη ώστε να μεγιστοποιεί το κέρδος του εις βάρος των εργαζομένων. Όμως δεν βρίσκετε ότι και ο ταξικός προσανατολισμός της δικαιοσύνης είναι προβληματικός; Δεν βλέπετε ότι το πρόβλημα είναι ότι η εξουσία βρίσκεται στα χέρια της αστικής τάξης; Δεν βλέπετε ότι οι “διακριτές”, κατά τους διάφορους θιασώτες του φιλελευθερισμού, εξουσίες βρίσκονται όλες στα χέρια της ίδιας τάξης (της αστικής) και λειτουργούν σε αγαστή συνεργασία με μοναδικό στόχο την εξασφάλιση της κερδοφορίας της αστικής τάξης εις βάρος μας;

Advertisements

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s