Ανταπόκριση από τα συσσίτια του Δουβλίνου

Γράφει ο Σύλλογος Φίλων Θάτσερ

Στο χριστουγεννιάτικο Δουβλίνο βρέθηκε ανταποκριτής του μπλογκ μας και λίγο πριν χαθεί σε κάποια pub, αποφάσισε να κάνει ένα ρεπορτάζ στην περιοχή που φαίνονται καλύτερα από οπουδήποτε αλλού, τα αποτελέσματα της ανάπτυξης που έχει φέρει η έξοδος της χώρας από τα μνημόνια.

Όπως διαβάζουμε στους Irish Times, η ουρά του συσσιτίου που διοργανώνει ο ιερέας Kevin Crowley, φέτος ήταν μεγαλύτερη της περσινής και αποτελούνταν από περίπου 3000 ανθρώπους που περίμεναν υπομονετικά στο κρύο για μια μερίδα φαγητό, ενώ η ουρά λόγω του μεγέθους έφτασε να δημιουργεί προβλήματα σε κεντρικές οδικές αρτηρίες.

Όπως λέει ο Danny στην ιρλανδική τηλεόραση, “ζω από την αναπηρική σύνταξη και πληρώνω για ενοίκιο 150 ευρώ την εβδομάδα”. “Ο συγκάτοικός μου δε μπόρεσε να έρθει σήμερα στο συσσίτιο γιατί έχει πρόβλημα με το γοφό του και μάλλον θα πρέπει να μοιραστούμε τη μερίδα που θα πάρω”, συμπληρώνει χαμογελώντας.


Όμως ο ανταποκριτής μας μίλησε και με άλλους ανθρώπους που περίμεναν και αυτοί στην ουρά.

Ο Conor, 26 χρονών, σημειώνει πως βρίσκει παρηγοριά στη σκέψη πως η χώρα του ξαναγίνεται ο κέλτικος τίγρης.

Όλοι στο σπίτι ήμασταν κατενθουσιασμένοι όταν ακούγαμε για τις επιτυχίες της ιρλανδικής οικονομίας. Ξέρεις, όταν δεν έχεις να φας, δεν έχεις πολλές χαρές γενικά. Οπότε με το να σε αποκαλούν ιρλανδικό τίγρη, τονώνεται τουλάχιστον το εθνικό σου φρόνημα. Τα χρόνια των μνημονίων ήταν δύσκολα και δεν είχαμε να φάμε γιατί υπήρχε γενικότερη ύφεση στην οικονομία και τα spreads είχαν εκτοξευτεί λόγω των CDS. Όμως τώρα έχουν όλα διορθωθεί και όπως λέει και ο Σόιμπλε, είμαστε παράδειγμα για την επιτυχία των προγραμμάτων στήριξης. Θα ήταν βέβαια καλό και αν είχαμε να φάμε, αλλά δε μπορείς να τα έχει όλα, έτσι; Από την Ελλάδα είστε είπαμε;

Η συζήτηση με τον Conor διακόπηκε απότομα γιατί είχε έρθει η σειρά του να πάρει το φαγητό του από το συσσίτιο, αλλά λίγο πιο κάτω, στην ουρά βρήκαμε την 38χρονη Saoirse. Άνεργη τα τελευταία 8 χρόνια, αλλά με την αισιοδοξία να είναι το κύριο χαρακτηριστικό της:

Ξέρεις πιστεύω πολύ στο κάρμα. Πιθανότατα κάτι πολύ κακό είχα κάνει στην προηγούμενη ζωή μου και μάλλον γι’ αυτό βρίσκομα σε ουρά συσσιτίου. Όμως τώρα προσπαθώ να είμαι καλύτερος άνθρωπος μέσα μου και αυτό να βγαίνει προς τα έξω. Και είμαι σίγουρη πως το σύμπαν θα μου το ανταποδώσει. Βασικά, ξέρεις ότι εμείς οι Ιρλανδοί έχουμε 50.000 δολάρια κατά κεφαλήν εισόδημα; Αυτό σημαίνει πως εκεί έξω, 50.000 δολάρια περιμένουν να πέσουν πάνω μου, πριν καν αλλάξει ο χρόνος. Πού ξέρεις; Μπορεί να βρίσκονται απλά στην επόμενη στροφή.

Λίγο πιο κάτω στην ουρά, περίμενε σκυθρωπός ένας κύριος μεγαλύτερης ηλικίας. Το όνομά του ήταν Oisin, 62 χρονών. Άνεργος τα τελευταία 6 και θέλει ακόμα 5 χρόνια για να βγει στη σύνταξη. Μάλλον. Ο Oisin, μοιράστηκε τις σκέψεις του με τον ανταποκριτή μας:

Ευχαριστώ το Θεό κάθε μέρα για τη δημοκρατία μας. Μερικές φορές ξυπνάω το βράδυ από τους εφιάλτες μου. Βλέπω στα όνειρά μου ότι έχουμε γίνει Κούβα και πανικοβάλλομαι. Το φαντάζεσαι; Να έχεις πάνω από το κεφάλι σου έναν δικτάτορα, να σε αναγκάζει να δουλεύεις, να παίρνει τα λεφτά σου και εσένα να σου δίνει ένα κουπόνι για συσσίτιο. Τρέμω στη σκέψη πως μια μέρα μπορεί να πάθουμε κομμουνισμό στην Ιρλανδία. Ήξερες ότι ο Στάλιν σκότωσε 380 εκατομμύρια Ρώσους; Νε, τι; Γιατί νομίζεις είναι τόσο αραιοκατοικημένη η Σιβηρία; Τι θα γινόταν αν αποκτούσαμε εδώ έναν Στάλιν; Έχεις κομπιουτεράκι να μετρήσεις πόσες φορές πρέπει να πεθάνει ο κάθε κάτοικος της χώρας, αν θελήσει ο μελλοντικός ιρλανδός Στάλιν να σπάσει το προηγούμενο ρεκόρ;

Σταυροκοπήθηκε και είπε πως ταράχτηκε και δε θέλει να μας μιλήσει άλλο. Όμως λίγο πιο κάτω βρήκαμε τη Maeve. Μητέρα δύο παιδιών, δεν ήθελα να μας πει την ηλικία της, ήθελε όμως να μας πει τι σκέφτεται:

Τουλάχιστον μείναμε στο ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Φαντάζεσαι να είχαμε βγει; Τι θα γινόταν τότε, αν η Αγγλία αποφάσιζε να μας κάνει πόλεμο; Δεν έχουμε οριοθετήσει ακόμα και την ΑΟΖ μας. Άσε. Ξέρεις πόσο πολύπλοκη και εύθραυστη είναι η γεωπολιτική σκακιέρα; Στη σημερινή χρειάζεται πολιτικός ρεαλισμός. Ανάπτυξη και επενδύσεις, όχι απλά λόγια λαϊκισμού. Μπορεί σήμερα να τρώω σε συσσίτιο, αλλά τουλάχιστον αύριο θα υπάρχει ένα συσσίτιο και για τα παιδιά μου. Φαντάζεσαι να το χάναμε και αυτό;

Το κρύο είχε αρχίσει να κυριεύει τον ανταποκριτή μας, αλλά αποφάσισε να μιλήσει με έναν ακόμα που περίμενε στην ουρά του συσσιτίου. Ήταν σε αναπηρικό καροτσάκι αλλά περίμενε και αυτός υπομονετικά στο κρύο, χωρίς να δεχτεί να πάρει τη σειρά των υπολοίπων που του την προσέφεραν. Ο Ryan μας είπε:

Α, όχι, δεν έχω κάποιο κινητικό πρόβλημα. Είμαι απλά τεμπέλης. Και ανάξιος. Βαριέμαι ακόμα και να σταθώ όρθιος. Γι’ αυτό με βλέπετε σε αυτό το καροτσάκι. Αν ήμουν εργατικός και είχα την απαραίτητη εξειδίκευση, τώρα θα είχα όλα τα καλά. Αλλά δε θέλω να δουλέψω. Αν ήθελα, θα μπορούσα. Δουλειές υπάρχουν άλλωστε. Όποιος θέλει δουλειά βρίσκει. Εγώ προτιμώ να τρώω τα λεφτά των άλλων. Όπως λέτε και εσείς στην Ελλάδα, όλοι μαζί τα φάγαμε” είπε με ένα πονηρό μειδίαμα ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του. “Έχω σκεφτεί μερικές φορές, να πιάσω δουλειά. Να εργαστώ μερικά χρόνια, να κάνω αποταμίευση, μερικές επενδύσεις σε πακέτα υψηλού ρίσκου ή να ποντάρω ενάντια σε ομόλογα χωρών όπως η δικιά σας. Να πάρω μετοχές σε κάποια πολυεθνική, ίσως τη δικιά μου εφημερίδα ή κανάλι, ένα γιοτ. Πάντα ήθελα το δικό μου ελικόπτερο. Ξέρεις, στον καπιταλισμό αυτό δεν είναι δύσκολο. Όρεξη να υπάρχει. Δεν είναι τέλειο το σύστημα που έχουμε. Αλλά όλα τα άλλα έχουν αποτύχει. Αν ξέρετε κάποιο καλύτερο να μου το πείτε

Ο ανταποκριτής μας έφυγε με ανάμεικτα συναισθήματα, ενώ πίσω του άκουγε και άλλους ανθρώπους να του φωνάζουν να έρθει προς το μέρος τους. “Ζω πάνω από τις δυνατότητές μου” φώναξε κάποιος, “φταίει η ιδεολογική ηγεμονία της αριστεράς” άκουσε από έναν άλλο, αλλά δεν είχε χρόνο για άλλες συνεντεύξεις. Άλλωστε ήταν ξεκάθαρο, πως όλοι σχεδόν σε αυτή τη ουρά συσσιτίου, ήταν υποστηρικτές της πολιτικής του ρεαλισμού και υπέρμαχοι της ανάπτυξης και της ελεύθερης αγοράς.


Ο Ryan, η Maeve, ο Oisin, η Saoirse και ο Connor, είναι φανταστικά πρόσωπα και αποκυήματα φαντασίας. Τα συσσίτα του Δουβλίνου και οι τεράστιες ουρές ανθρώπων που συγκεντρώνουν, όχι.

Advertisements

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s