Η φιμωμένη αναγνώστρια

Επιστολή αναγνώστριας


Κατά καιρούς μπαίνοντας στο μαγικό κόσμο του facebook πέφτω σε διαφημίσεις πολιτικών. Ανοίγω τα σχόλια και ενώ αρκετοί τους γλεντάνε και τους λούζουν πατόκορφα αυτοί ξανά μανά πληρώνουν για να προβληθούν. Γιατί να θέλει άραγε ο Παπαδημούλης και ο κάθε Παπαδημούλης να του τα χώνουν;

Αν δεν πρόκειται περί διαστροφής, ίσως θα΄πρεπε να αναρωτηθούμε για τη δύναμη των social media. Αυτοί σε συνδυασμό με κάποιες σελίδες διαμορφώνουν συνειδήσεις. Μία καθ’ όλα σοβαρή και αξιοπρεπής σελίδα με 40 και κάτι χιλιάδες followers, τονίζει ότι πρέπει να διαβάσουμε προσεκτικά τους όρους χρήσης αν αποφασίσουμε να το χρησιμοποιήσουμε και αν δεν τους τηρήσουμε πολύ απλά σε μπλοκάρουν. Και όταν έρχεται ο φασίστας να αφήσει τη χολή του το λες και επιβεβλημένο να του κόψεις το βήμα της επικοινωνίας. Όταν έρχεται ο κομμουνιστής και σχολιάζει με επιχειρήματα και κόσμια κι εσύ τον μπλοκάρεις ενώ παράλληλα το παίζεις προοδευτικός και αμερόληπτος, ξεμπροστιάζεσαι.

Πολλές τέτοιες «προοδευτικές» σελίδες κατά διαστήματα, στο όνομα της τάχα σωστής πληροφόρησης ξερνάνε γνήσιο αντικομμουνισμό. Και όταν τολμήσεις να αντιπαρατεθείς στα ίσα μαζί τους, είτε σε μπλοκάρουν είτε προβάλλουν ως επιχείρημα ότι είναι δέκα διαχειριστές και ένας από αυτούς έχει τη συγκεκριμένη άποψη την οποία όμως δεν ενστερνίζονται.

Συνοψίζοντας λοιπόν θα τοποθετούσα την ύπαρξη των συγκεκριμένων σελίδων στη (σύμφωνα με τον C. Cipolla) κατηγορία των «επαγγελματιών κακοποιών που από θέση αρχής προξενεί συμφορές, τουλάχιστον καρπώνεται προσωπικά ως όφελος το αντίτιμο της συμφοράς που προξένησε» και του αναγνώστη τους που άκριτα καταπίνει αμάσητο ό,τι τον ταίζουν, στη κατηγορία του ηλίθιου: «ηλίθιος ονομάζεται το άτομο που οι πράξεις του προκαλούν ζημιές σε ένα άλλο άτομο ή σε μία ομάδα ατόμων, χωρίς το ίδιο να αποκομίζει κέρδη, ενώ πιθανά να υφίσταται ακόμη και ζημιές».


 

Σπασμένο Παράθυρο: Σαν μία απάντηση στην αναγνώστρια, έχουμε να πούμε ότι σε γενικές γραμμές συμμεριζόμαστε το συναίσθημά της, αλλά και ότι δεν θα έπρεπε να περιμένει κανείς τίποτα άλλο από αυτές τις ομάδες. Μιλάμε για τις ομάδες οι οποίες με την προβιά της αριστεράς και του θολού ριζοσπαστισμού, προωθούν τα συμφέροντα της αστικής τάξης (είτε με τον αναθεωρητισμό της ιστορίας – θεωρία δύο άκρων, ή με τον ρεφορμισμό και θεωρίες για ταξική συμφιλίωση).

Σαφής στόχος αυτών των ομάδων είναι το ξεδόντιασμα της όποιας αντίδρασης της εργατικής τάξης απέναντι στην βία (είτε με τη μορφή της καταστολής, είτε με την μορφή της φτώχειας και της εξαθλίωσης) της αστικής τάξης. Ένας από τους τρόπους για να πετύχουν αυτό το ξεδόντιασμα είναι το να δυσχεράνουν την ανάπτυξη της ταξικής συνείδησης. Όταν εσύ αναφέρεσαι με επιχειρήματα στην ταξική πάλη, προσβάλεις αυτό τον στόχο τους και γιαυτό όσο τους παίρνει θα σε φιμώνουν.

Φταίμε και εμείς σε ένα μεγάλο βαθμό, σαν εργατικό κίνημα, που έχουμε καταλήξει να βασιζόμαστε σε αυτές τις ομάδες για να ακουστεί η φωνή μας παρά έξω και δεν έχουμε οργανώσει εκτενή δίκτυα διασποράς της ιδεολογίας και της σκέψης μας.

Οι δικαιολογίες τους μας είναι παντελώς αδιάφορες, καλό θα ήταν να στιγματιστούν αυτές οι ομάδες ως εχθροί της τάξης μας και να τους αντιμετωπίζουμε ως τέτοιους.

Advertisements

One thought on “Η φιμωμένη αναγνώστρια

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s