Εικόνες από το μέλλον

Υποθέτω ότι κάποιοι από εσάς (φαντάζομαι λίγοι) έχετε την άποψη, ότι εντάξει το έχουμε φάει το αγγούρι, δεν γίνονται και πολύ χειρότερα τα πράγματα, από εδώ και ύστερα μόνο προς το καλύτερο μπορούν να πάνε μιας και πιάσαμε πάτο. Ελπίζω πως το παρακάτω βίντεο θα σας αλλάξει γνώμη.

Μέσα στο 2015 σκοτώθηκαν 1134 μαύροι από την αστυνομία των ΗΠΑ. Φαντάζομαι ότι το 2016 θα έχουμε αύξηση.

Αυτό που παρακολουθήσατε, είναι ο πάτος της ανθρώπινης ύπαρξης. Το να ζεις σε μία χώρα η οποία δεν δέχεται κάποιας μορφής στρατιωτική επίθεση και η οποία δεν βρίσκεται υπό στρατιωτική κατοχή, αλλά να είσαι καταδικασμένος να περάσεις την ζωή σου μέσα στην φτώχεια, την αμορφωσιά και την μιζέρια, μέχρι που ένας μπάτσος, ένα από τα όργανα των διωκτικών αρχών, αποφασίσει ότι μόνο θάνατος σου αξίζει και σε εκτελέσει στην μέση του δρόμου. Ανατριχιαστική λεπτομέρεια, η ζωντανή αναμετάδοση των τελευταίων στιγμών σου μέσω φέισμπουκ από την σύντροφό σου. Ανατριχιαστικότερη, είναι ότι και που πέθανες ον-κάμερα δεν θα τρέξει κάστανο.

Οι μαύροι είναι θύματα της ρατσιστικής βίας στις ΗΠΑ. Όμως τα πράγματα (ποτέ) δεν είναι τόσο απλά. Οι μαύροι ανήκουν διαχρονικά στην κατώτερη κοινωνική τάξη της Αμερικής. Στο προλεταριάτο. Η συντριπτική πλειοψηφία τους διάγει τον βίο της ανάμεσα στην πιο απάνθρωπη εργασιακή εκμετάλλευση, την ανεργία σε συνδυασμό με την απόλυτη ένδεια και την εγκληματικότητα. Οι ΗΠΑ αρχικά τους ήθελαν σαν σκλάβους, να εργάζονται αδιαμαρτύρητα για τον πλουτισμό των γαιοκτημόνων και των λοιπών ιδιοκτητών. Οι ενδοαστικές διαφορές που κλιμακώθηκαν μέχρι εμφυλίου οδήγησαν στην χειραφέτηση των μαύρων, αλλά μόνο κατ’όνομα. Στην πραγματικότητα συνεχίζουν να είναι σκλάβοι, σε μία πλέον μισθωτή σκλαβιά.

Η μισθωτή σκλαβιά θα έλεγε κανείς ότι είναι καλύτερη από τις αλυσίδες. Εγώ θα απαντήσω ότι είναι μόνο καλύτερη στο επίπεδο που μπορείς να οργανωθείς και να επαναστατήσεις για να αποτινάξεις τον ζυγό που κουβαλάει η τάξη σου. Αν λόγω της έλλειψης ταξικής συνείδησης, της χρήσης ναρκωτικών και πνευματικής μου φτώχειας είμαι καταδικασμένος να ζήσω και να πεθάνω σαν ραγιάς, τότε προτιμώ τις αλυσίδες. Έστω και μόνο για να μου θυμίζουν ότι είμαι σκλάβος. Για να μην νομίζω ότι είμαι ίσα και όμοια με τους αφέντες μου. Μήπως και κάποια μέρα τις βαρεθώ και διεκδικήσω την ελευθερία μου.

Η κατεύθυνση στην οποία μας οδηγεί ο καπιταλισμός είναι αυτή. Οι ταξικές αντιθέσεις θα οξύνονται μέχρι να φτάσουμε στο επίπεδο των ΗΠΑ. Αν νομίζεις ότι δεν θα σε πυροβολούν στον δρόμο χωρίς λόγο γιατί δεν είσαι μαύρος, να θυμάσαι ότι το κεφάλαιο προσαρμόζεται εύκολα και αν δεν μπορεί να σε εκμεταλλευτεί και να σε υποδουλώσει ξεδιάντροπα λόγω ράτσας, θα σου βρει κάτι άλλο για να σε ξεχωρίσει, ίσως τα κοινωνικά σου φρονήματα, ίσως το πόσα χρωστάς στις τράπεζες, ίσως το πόσο γενετικά καθαρός Έλληνας είσαι(λολ).

Advertisements

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s