Η πρωινή της δευτέρας

Για όλους εμάς τα αρρωστάκια, που θέλουμε να ξεκινήσει η εβδομάδα μας με μια γερή δόση παραχάραξης της ιστορίας, αντικομουνισμού, ξεπλύματος των φασιστών δολοφόνων και θεωρίας των δύο άκρων, η Σώτη ξαναχτύπησε.

Η Σώτη λοιπόν, αποφάσισε να μας κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για τον εκφασισμό της κοινωνίας μας. Ναι καλά διαβάσατε.

Αξίζει όμως να δούμε τη μεγαλύτερη εικόνα: τον εκφασισμό της ελληνικής κοινωνίας ο οποίος σχετίζεται μέσω ποικίλων διαύλων με τον εκφασισμό του κόσμου.

Κι εγώ δεν θα το πίστευα αν δεν είχα πρώτα διαβάσει τον τίτλο του άρθρου της:

Κόκκινος φασισμός

Τέλος πάντων, ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτό το νέο της ντελίριο (ηαρίθμηση δική μου):

1)Η εκλογική εκτίναξη της δημοτικότητας της αριστεράς από το 1981 δημιούργησε σκληρό Κατεστημένο

Το ΠΑΣΟΚ το 1981, ήταν η αριστερά.

2)Δεν αξίζει να ασχολείται κανείς με τις καθημερινές εκδηλώσεις φασιστικής συμπεριφοράς: […] με το ότι μια εκδρομή στη Μακρόνησο παίρνει διαστάσεις ιεροσυλίας …

Δηλαδή, ότι τόποι βασανισμού και εξορίας, προσφέρονται για “εκδρομές” θεματικού τύπου και ότι η διαφωνία με αυτή την άποψη είναι φασιστική συμπεριφορά.

3)Η αριστερά είναι χρήσιμη, σε πολύ μικρές δόσεις, όταν επαγρυπνεί για την τήρηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όταν προτείνει, πού και πού, μια ρηξικέλευθη ιδέα.

Ομοιοπαθητική με αριστερά. Καινούριο αυτό…

4)Οι περισσότεροι άνθρωποι που ακολουθούν την αριστερά μοιράζονται αυτό το σχέδιο που δεν προϋποθέτει καμιά πολιτική αρετή – εφόσον ο σκοπός καθαγιάζει τα μέσα.

Αν είστε αριστεροί δεν είστε αρκετά πολιτικά ενάρετοι, για την Σώτη.

5)Η 35ετία της αριστερής κυριαρχίας καθήλωσαν την Ελλάδα από ηθική και πολιτιστική άποψη.

Το ΠΑΣΟΚ, όχι απλά υπήρξε σε κάποια φάση της ιστορίας του αριστερό κόμμα, αλλά εξακολουθεί να είναι αριστερό μέχρι και σήμερα.

6)Το τοπίο μοιάζει μ’ εκείνο που περιγράφει ο Μπρεχτ στο θεατρικό του έργο «Ταμπούρλα στη νύχτα»: τον τελευταίο καιρό το θυμάμαι ξανά και ξανά – συμμορίες λούμπεν προλεταρίων στο ζοφερό Βερολίνο μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου· ανομία· τρομοκρατία· μια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση που τρίζει και μια ακροαριστερή ομάδα, ο Σπάρτακος, που τρέφει όνειρα σοσιαλιστικής επανάστασης χωρίς να έχει εξασφαλίσει την παραμικρή συναίνεση. Στους δρόμους περιφέρονται δολοφόνοι· κατουρούν στις γωνίες· βρίζουν… Όπως στα Εξάρχεια του 2016…

Γουάου, που θα έλεγε και ο Σαμαράς, ότι θα έλεγε ο Βαρουφάκης! Από που να ξεκινήσω…

Πρώτα από όλα, η Σώτη έχει δει Μπρέχτ (ή έστω διαβάσει). Δεν ξέρω πως να αισθανθώ για αυτό.

Δεύτερον το τοπίο της Ελλάδας σήμερα της θυμίζει την αποτύπωση της επανάστασης των Σπαρτακιστών όπως την έγραψε ο Μπρέχτ σε ένα έργο του. Αναρωτιέμαι αν έχει πετύχει και κάποιον άνεργο βετεράνο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, που του έχει φάει την γκόμενα κάποιος έμπορος όπλων κάπου στην Αθήνα. Δηλαδή σοβαρά τώρα το έχει δει το έργο;

Τρίτον θεωρεί ότι στην Γερμανία του 1919 δεν υπήρχε η παραμικρή συναίνεση προς τους Σπαρτακιστές. Φαντάζομαι ότι θεωρεί και ότι η επανάσταση των Σπαρτακιστών ήταν κάτι σαν τους αγανακτισμένους.

Τέταρτον, το κατούρημα στις γωνίες και οι ύβρεις, είναι κάτι άξιο αναφοράς και μάλιστα σε επίπεδο εφάμιλλο της ελεύθερης περιφοράς δολοφόνων στους δρόμους.

Πέμπτον στα Εξάρχεια του 2016 περιφέρονται ελεύθερα δολοφόνοι στους δρόμους. Οι μόνοι δολοφόνοι που ξέρω ότι παραμένουν ατιμώρητοι, μετά την αναγνώρισή τους ως δολοφόνων, στην Ελλάδα το 2016, είναι αυτοί της Χροισύς Αβγείς. αμφιβάλω ότι κυκλοφορούν στα Εξάρχεια. Αν η Σώτη ξέρει κάποιον που έχει διαπράξει φόνο και κυκλοφορεί ελεύθερος, καλό θα ήταν να ενημερώσει τις αρχές.

7)Ο αντιφασισμός, επειδή είναι σήμερα κενός περιεχομένου, ταυτίζεται με μια αριστερά που δεν έχει θέση, έχει όμως αντί-θέση· δεν έχει λόγο, έχει αντί-λόγο. Ακριβώς όπως οι παλιοί αντικομμουνιστές: άνθρωποι ενός παλιού κόσμου, ανάξιοι να χτίσουν τον καινούργιο.

Το ότι ο αντιφασισμός είναι κενός περιεχομένου, μπορώ μόνο να το ερμηνεύσω σαν: δεν υπάρχει φασισμός. Μια τέτοια υπόνοια είναι πράγματι αντάξια της οξυδέρκειας της Σώτης. Η εξίσωση του ωστόσο με τον αντικομμουνισμό, είναι μία από τις πιο περίτεχνες εκφράσεις της θεωρίας των δύο άκρων που έχω συναντήσει. Εύγε Σώτη!

8)Όπως δεν πρέπει να αθωώνονται οι ψηφοφόροι της «Χρυσής Αυγής» ως δήθεν ταλαιπωρημένα ανθρωπάκια, δεν πρέπει να αθωώνονται οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ, του ΛΑΕ, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και των άλλων αριστερών και αριστερίστικων οργανώσεων.

Επειδή όμως η Σώτη ξέρει το κοινό της, προνοεί ακόμα και για το κομμάτι του που δεν είναι αρκετά έξυπνο ώστε να “πιάσει” την θεωρία των δύο άκρων στο απόσπασμα υπ αριθμόν 7. Την κάνει πιο λιανά την θεωρία μεν, αλλά παραλείπει το κομμάτι αυτό της αριστεράς που εκτινάχθηκε το 1981 (βλ. 1), ή που κυριάρχησε επί 35ετίας (βλ. 5). Περίεργο…

9)Οι τυραννικές συνήθειες της αριστεράς έχουν μονιμοποιηθεί σε παγκόσμιο επίπεδο και διαποτίζουν την πνευματική της ζωή: […] απόρριψη της ελευθερίας της έκφρασης και του συνέρχεσθαι (κάθε αντιαριστερή έκφραση και συνάθροιση απειλείται με διακοπή, επίθεση, βιαιότητες, εκφοβισμό)…

Αναρωτιέμαι αν μιλάει για τις μαζώξεις της Χροισύς Αβγείς. Αν ναι, ξανα-γουάου.

Αρκετή δόση πήραμε για σήμερα αγαπητό κοινό. Σας συστήνω ρέγουλα στην κατανάλωση (νεο;)φιλελέδικης ρητορικής. Έχω ακούσει ότι τυφλώνει.

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s