165 μέρες-απάντηση στο «Με τις απεργίες δε γίνεται τίποτα»

Και πώς 40 εργάτες πήγαν κόντρα σε εταιρείες, πολιτευτές, δικαστές και συμφέροντα.

Είναι 1η Νοέμβρη του 2015, όταν οι εργαζόμενοι της «Ανακύκλωσης» στο Ηράκλειο της Κρήτης, μαθαίνουν πως ο νέος εργολάβος, αθετόντας τις υποσχέσεις του, σχεδιάζει να απολύσει σχεδόν όλους τους εργαζόμενους και να κόψει τα βαρεά και ανθυγιεινά ένσημα σε όσους κρατήσει, ενώ παράλληλα θα γίνει και μείωση μισθού.

254034

Την επόμενη μέρα ξεκινά απεργία, που θα κρατήσει για 165 μέρες. Οι συνθήκες και τα αιτήματα συνοψίζονται σε μια ανοιχτή επιστολή των εργαζομένων, που αξίζει να διαβαστεί και που σε κάποια κομμάτια της διαβάζουμε:

Από τις 21 Οκτωβρίου 2015, προκειμένου να προλάβουμε τις τωρινές καταστάσεις (…) Η απάντηση ήταν ότι όσοι εργαζόμενοι επιθυμούν να δουλέψουν στον νέο εργολάβο θα γίνουν δεκτοί, χωρίς αλλαγές στις εργασιακές τους σχέσεις. (…) Την 1η Νοεμβρίου έγινε παρέμβαση της ΕΙΥΗ και των εργαζομένων της ανακύκλωσης στο ξενοδοχείο «Σοφία», όπου δίνονταν συνεντεύξεις νέων υποψήφιων εργαζόμενων για πρόσληψη τους στο εργοστάσιο, χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση από πλευράς της εταιρίας για αυτές τις κινήσεις. (…) ενημέρωσε ότι δεν θα τους προσλάβει όλους και όσοι προσληφθούν  θα έχουν 600ευρω μισθό με 15θημερη σύμβαση και ένσημο απλό και όχι Ανθυγιεινής Εργασίας !!! (…) Το πρωί της 2ης Νοεμβρίου βρήκε τους εργαζόμενους έξω από την πύλη του εργοστασίου να υποδέχονται τους νέους εργαζόμενους -12 στον αριθμό, στην πλειοψηφία τους μακροχρόνια άνεργοι- στους οποίους είχε τάξει η WASTE SOLUTIONS δουλειά. Οι νέοι συνάδελφοι, παρουσία της αστυνομίας που είχε καλέσει στον χώρο η εργοδοσία, ενημερώθηκαν για την όλη κατάσταση και προς τιμήν τους, αποχώρησαν από τον χώρο, αρνούμενοι να μπουν στο παιχνίδι της εργοδοσίας και να στραφούν ενάντια στους συναδέλφους τους. Ακολούθησε μήνυση από τον νέο εργολάβο, με σκοπό την τρομοκράτηση των εργαζομένων που έπεσε στο κενό, ξεχνώντας ότι είναι οι ίδιοι που έδωσαν πριν 3 χρόνια, νικηφόρο απεργιακό αγώνα 4 μηνών έξω από την ίδια πύλη. Την 3η Νοέμβρη, στο ίδιο έργο θεατές, 6 νέοι εργαζόμενοι, παρουσία και πάλι της αστυνομίας, μίλησαν με τους παλιούς εργαζομένους και παρά τις παραινέσεις της εργοδοσίας, αρνήθηκαν να έρθουν αντιμέτωποι με τους συνάδελφους τους. Ενδεικτικό της αλληλεγγύης όχι μόνο από τους νέους εργαζόμενους στους παλιούς, αλλά και αντίστροφα, ήταν η συλλογή χρημάτων από τους παλιούς σε έναν νέο εργαζόμενο που ήταν σε δυσχερή οικονομική θέση. (…) Την επόμενη ημέρα, 4 Νοέμβρη, όχι μόνο δεν εμφανίστηκαν  τα στελέχη της εταιρίας στην συμφωνημένη συνάντηση με την ΕΙΥΗ και τους εργαζομένους, αλλά  στέλεχος της εταιρίας και συγκεκριμένα ο κος Λάππας, οδηγούσε προς το εργοστάσιο βαν με 7 νέους εργαζόμενους,  συνοδεία ομάδας ΔΙΑΣ και ενός περιπολικού. Σκοπός και πάλι να φέρουν «απέναντι» εργαζόμενο σε εργαζόμενο, τον φτωχό απέναντι στον φτωχότερο, την δημιουργία έντασης με απώτερο σκοπό την παρέμβαση της αστυνομίας. Το σχέδιο έπεσε στο κενό, γιατί στον τίμιο αγώνα που δίνουν οι ανακυκλωτές για δουλειά για όλους με δικαιώματα, είχαν μαζί τους τους εργαζόμενους της καθαριότητας του Δήμου Ηρακλείου, που πραγματοποιούσαν στάση εργασίας εκφράζοντας έμπρακτα την αλληλεγγύη τους .

Μέσα σε λίγες μόνο μέρες, η απεργία γνωρίζει τη στήριξη από δεκάδες σωματεία και φορείς. Αυτή η στήριξη μετατρέπεται σε μαζικό συλλαλητήριο μετά από 20 μέρες και στην κεντρική ομιλία μαθαίνουμε:

512183Οι εργαζόμενοι της «Ανακύκλωσης», αυτοί που τόσα χρόνια με το «δυσβάστακτο» για το νέο εργολάβο μισθό των 751 ευρώ, κάναμε την ανακύκλωση στο Ηράκλειο, σε μια δουλειά που βασιλεύει η ηπατίτιδα, αυτοί που μαζί με την πλαστική σακούλα και το πλαστικό μπουκάλι βρίσκαμε ταυτόχρονα ανθρώπινα οστά, ιατρικές σύριγγες, πτώματα ζώων, μέχρι και όλμους, δηλώνουμε αποφασισμένοι να παλέψουμε για το αυτονόητο: Δουλειά για όλους, με πλήρη δικαιώματα. Τίποτα λιγότερο

Το ΚΚΕ καταθέτει ερώτηση στη Βουλή για το θέμα και στις 10 Δεκέμβρη το ΠΑΜΕ διοργανώνει νέο συλλαλητήριο στο Ηράκλειο μετά από 40 μέρες απεργίας. Τότε είναι που μαθαίνουμε πως η σύμβαση ανάμεσα στο νέο εργολάβο και στο Δήμο, δεν έχει δωθεί στη δημοσιότητα, ούτε φυσικά και στους εργαζόμενους, κάνοντάς μας να αναρωτιόμαστε για το τι απέγινε εκείνη η Διάυγεια.

59 μέρες απεργίας συνεχίζουν χωρίς καμία αντίδραση από την «Πολιτεία» οπότε οι απεργοί πάνε στο ίδιο το δημοτικό συμβούλιο, όπου δύο αντιδήμαρχοι δε φαίνεται να έχουν την ελάχιστη ντροπή ώστε να μην έρθουν σε κάποια αντιπαράθεση με τους εργαζόμενους. Οι μέρες περνάνε, το θέμα γίνεται πιο γνωστό και αρχίζει να έχει την κάλυψη των τοπικών τουλάχιστον ΜΜΕ.

74 μέρες περνάνε και ακόμα κυβέρνηση και ΚΕΔΕ (Δήμοι Ελλάδας), αρνούνται να κοινοποιήσουν τη σύμβαση που έχουν συνάψει με τον εργολάβο προκειμένου να υπάρξει πλήρης ενημέρωση σε όλους τους εμπλεκόμενους.

neakriti-news-image.aspx

81 μέρες μετά, οι πραγματοποιείται συνέντευξη τύπου, όπου από τους εργαζόμενους μαθαίνουμε:

η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που μοιράζει υποσχέσεις και συμπαραστάσεις και μέσω υπουργών και δια στόματος των αντιπροσώπων της (τοπικών βουλευτών και στελεχών της), στην πράξη δίνει στήριξη στην εργοδοσία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η στάση του Υπουργείου εσωτερικών και του Κ Κουρουπλή μετά τη συνάντηση μας όπου 10 ημέρες τώρα παρά τις δεσμεύσεις για διάφορες ενέργειες πίεσης, σφυρίζει αδιάφορα. Δεκάρα δεν δίνει για τους εργαζόμενους και τις οικογένειες τους, δεκάρα δεν δίνει η κυβέρνηση και η τοπική διοίκηση για τις χιλιάδες ευρώ που χάνουν οι Δήμοι καθημερινά από την καταστροφή του ανακυκλώσιμου υλικού για να μην πιεστεί ο εργοδότης. Δεν έχουμε αυταπάτες ότι αν υπήρχε βούληση το θέμα θα είχε λυθεί εδώ και καιρό. Όλα για την εργοδοσία με κάθε τρόπο

anakyklosi-1-620x330

Ο καιρός περνάει (σοβαρά τώρα, απλά περνάει) και στις 5 Φεβρουαρίου οι απεργοί προχωράνε σε συμβολική κατάληψη του Δημαρχείου Ηρακλείου, ενώ μαθαίνουμε πως η νέα εταιρεία, η Waste Solutions, έχει δηλώσει ακόμα και στο υπουργείο ότι «θα φέρει μια καραβιά αλλοδαπούς να εργαστούν»!

113 μέρες αγώνα, φαίνεται πως έκαναν υπουργείο και εργολάβο, να δουν σήμερα πιο «σοβαρά» τα αιτήματα των εργαζομένων και να εκφράσουν, τουλάχιστον προφορικά, τη διάθεση για επίλυσή τους, μετά και από συγκέντρωση των εργαζομένων έξω από το υπουργείο Εργασίας.

150 μέρες μετά και ενώ έχει υπάρξει συμφωνία μεταξύ των εργαζομένων και του εκπροσώπου που έχει ορίσει η εταιρεία, στην κατεύθυνση να ανοίξει το εργοστάσιο και να συνεχιστεί ομαλά η ανακύκλωση στους νομούς, η εταιρεία ξαφνικά αλλάζει τη στάση της, αρνείται να υλοποιήσει τη συμφωνία και βάζει νέους δυσμενέστερους όρους στις πλάτες των εργαζομένων. Παρά τις διαβεβαιώσεις των δήμων και των υπουργείων ότι βρίσκονται στο πλευρό των εργαζομένων, παρά τους λεονταρισμούς του Δήμου Ηρακλείου που έδωσε εξώδικη 3ήμερη διορία στην ΕΕΑΑ να αναλάβει τις ευθύνες της και τελικά δεν έκανε τίποτε, παρά τους λεονταρισμούς του υπουργείου Εργασίας που διέκοψε την τριμερή και δεσμεύτηκε να στείλει το θέμα στον εισαγγελέα και δεν έκανε τίποτε, η εταιρεία εξακολουθούσε ανενόχλητη να εμπαίζει τους εργαζόμενους και να αθετεί συμφωνίες λες και δεν έχει πουθενά να απολογηθεί.

Κάπου εκεί ακούγεται και η παραφωνία της «Οικολογικής Παρέμβασης Ηρακλείου», που απευθυνόμενη στους εργαζόμενους, διδάσκει νεοφιλελευθερισμό:

δυστυχώς για τους εργαζόμενους, εφόσον έληξε η σύμβασή τους δεν υπάρχει κανένας νομός που να υποχρεώνει το νέο εργολάβο να τους επαναπροσλάβει. Θα μπορούσαν ίσως, όπως τους είχε προταθεί στην προηγούμενη απεργιακή κινητοποίηση, να είχαν συνεταιριστεί και να διεκδικούσαν οι ίδιοι την εργολαβία του ΚΔΑΥ. Όλος ο κόσμος θα ήταν με το μέρος τους και θα μπορούσαν οι ίδιοι να καθορίσουν τόσο τον μισθό τους όσο και τις ώρες και τις συνθήκες εργασίας. Δεν το έκαναν. Τι τους εμποδίζει όμως να το κάνουν τώρα, αφού ακόμα και αύριο να ξεκινήσουν να εργάζονται στο ΚΔΑΥ πάλι σε 2 με 3 χρόνια θα γίνει νέος διαγωνισμός; Όπως λένε στις ανακοινώσεις τους, το κόστος λειτουργίας του ΚΔΑΥ είναι περίπου 50.000€ το μήνα, όσο δηλαδή περίπου και η μισθοδοσία τους. Υπάρχουν επιτυχημένα παραδείγματα τέτοιων συνεταιρισμών στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και υπάρχουν άνθρωποι με τεχνογνωσία που μπορούν να τους βοηθήσουν. (…) Φταίνε οι εργαζόμενοι που δεν «τολμούν» να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους.

anakyklosh_hrakleio_2

165 μέρες μετά, ο εργοδότης αναδιπλώνεται, συμφωνεί στα αιτήματα των απεργών και ένα κουκλοθέατρο κυβέρνησης, τοπικής αυτοδιοίκησης, τυπολογιών, νομιμοφάνειας και ξεγύμνωσης της ανυπαρξίας νομικής προστασίας για τους εργαζόμενους, καταρρέει κάνοντας το λιγότερο δυνατό πάταγο. Ο μόνος χαμένος φαίνεται να είναι ένα σύστημα που έχει κάνει τον εαυτό του να φαντάζει απόρθητο, που σε ποτίζει ωχαδερφισμό και που φαίνεται μπορεί να γονατίσει απέναντι ακόμα και σε 40 εργάτες.

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s