Μυθολογία χωρίς ελπίδα (μέρος πρώτο)

Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθώ με κάτι που δεν σας έχουμε συνηθίσει στο ‘Σπασμένο Παράθυρο’. Το θέμα του δεν είναι πολιτικό (άμεσα τουλάχιστον), δεν εμπεριέχει κάποιον σχολιασμό, ούτε καν προσπαθώ να εκφράσω τις σκέψεις μου μέσω αυτού. Θα σας μεταφέρω απλά κάτι που μου τράβηξε την προσοχή, την ιδιαίτερη μυθολογία που αναπτύχθηκε ανάμεσα στα άστεγα παιδιά του Μαϊάμι σύμφωνα με αυτό το άρθρο της εφημερίδας New Times, από το 1997.

Τον όρο ‘μυθολογία’ στο παρόν άρθρο τον χρησιμοποιώ ως εξής: το σύνολο των ιστοριών, παραδόσεων, ή πεποιθήσεων που σχετίζονται με μία ομάδα ανθρώπων, είτε αυτές αναδύονται φυσικά είτε καλλιεργούνται εσκεμμένα.

Εδώ αισθάνομαι την ανάγκη να σας ενημερώσω ότι η εν λόγω μυθολογία, αντλεί πρόσωπα και παραστάσεις κυρίως από την χριστιανική θρησκεία, επηρεασμένα από τις θρησκείες και μυθολογίες των πολιτισμών από τους οποίους έχουν καταβολές τα παιδιά που φέρονται να την έχουν δημιουργήσει, καθώς και από την ποπ μυθολογία της τηλεόρασης και “διαθλασμένα” από το πρίσμα της οπτικής παιδιών που ζουν μάλλον απροστάτευτα και εκτεθειμένα στην βία και την εξαθλίωση. Αν κάτι τέτοιο ενδέχεται να ερεθίσει το θρησκευτικό σας αίσθημα, θα σας παρακαλέσω να κλείσετε εδώ αυτό το άρθρο, ή να αντισταθείτε στην παρόρμηση να συζητήσετε με εμένα τις ενστάσεις που πιθανώς να έχετε σε θεολογικό επίπεδο, είμαι άθεος και δεν με ενδιαφέρει ούτε καν να τις ακούσω.

Σύμφωνα λοιπόν με το άρθρο της New Times από το μακρυνό παρελθόν, στις ιστορίες αυτής της μυθολογίας εμφανίζονται οι εξής οντότητες:

  • Οι δαίμονες. Έχουν καταφέρει να διώξουν τον Θεό από το μαρμάρινο παλάτι του στον παράδεισο και το έχουν συντρίψει συθέμελα, με μία επίθεσή τους. Έχουν βρει πόρτες που οδηγούν από την κόλαση στην Γη(εγκαταλελειμμένα ψυγεία, καθρέπτες, νεκροταφεία, και τζιπ με φιμέ τζάμια). Τρέφονται από τα αρνητικά συναισθήματα των ανθρώπων. Αν έχουν δει το πρόσωπο κάποιου, μπορούν να τον βρουν όποτε το θελήσουν.
  • Ο Σατανάς. Τρέφει ιδιαίτερο μίσος για το Μαϊάμι, λόγω κάποιου παλιού εξευτελισμού που έχει υποστεί από τους αγγέλους εκεί. Έχει δέρμα καλυμμένο από φολίδες χρυσού και ασημιού. Μπορεί να περνάει απαρατήρητος ανάμεσα στους πλούσιους θαμώνες κλαμπ του Μαϊάμι, παρά την φιδίσια όψη του, γιατί είναι καλοντυμένος, καπνίζει ακριβά τσιγάρα και πίνει ακριβό κρασί.
  • Η Bloody Mary, ο κύριος εχθρός των παιδιών. Ο δαίμονας που τον φοβάται ακόμα και ο ίδιος ο Σατανάς. Κλαίει μαύρα δάκρυα, ή αίμα από τις άδειες οφθαλμικές κόγχες της και τα ρούχα της φαίνονται διαρκώς να παρασέρνονται σαν από άνεμο, ακόμα και όταν βρίσκεται σε δωμάτιο που δεν φυσάει. Όταν ένα παιδί σκοτώνεται κατά λάθος σε διασταυρούμενα πυρά συμμοριών, κράζει από χαρά. Αν ξυπνήσεις την νύχτα και την δεις, ξέρεις ότι σε έχει σημαδέψει για σκότωμα. Την απεικονίζουν στις ζωγραφιές τους να κρατά ένα κόκκινο ροζάριο και να χτυπάει με αυτό τα παιδιά στο πρόσωπο.
  • Οι άγγελοι. Τρέφονται από το φως. Εμβρόντητοι από την μυστηριώδη εξαφάνιση του Θεού, έχουν ξεμείνει να πολεμάνε για την υπεράσπιση της Γης από τις επιθέσεις της κόλασης. Στρατοπεδεύουν κάπου μέσα στην ζούγκλα, πέρα από το Μαϊάμι. Γιγαντιαίοι αλιγάτορες προστατεύουν αυτά τα στρατόπεδα τρώγοντας τους απρόσκλητους, ενώ προστατεύουν τα πνεύματα των νεκρών παιδιών, μέχρι αυτά να μάθουν να πολεμάνε. Όταν τα παιδιά κάνουν το καλό, η μάχη που δίνουν οι άγγελοι γίνεται ευκολότερη.
  • Η Μπλε Κυρία (ή ίσως Μπλε Κυρά). Άγγελος και προστάτιδα των παιδιών, ζει στην θάλασσα και έχει ανοιχτό μπλε χρώμα δέρματος. Οι δαίμονες έχουν καταφέρει με κάποιο ξόρκι να περιορίσουν την δύναμή της και γιαυτό μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά μόνο αν ξέρουν το πραγματικό της όνομα. Όμως το όνομά της δεν το ξέρει κανείς. Ακόμα και χωρίς αυτό, μπορεί να μιλάει στα παιδιά και τους λέει να κάνουν κουράγιο.
  • Τα πνεύματα των νεκρών. Στη μεταθανάτια ζωή, δεν περιμένει τους ανθρώπους κάποιος παράδεισος. Τα πνεύματα δρουν σαν αγγελιαφόροι μεταξύ των αγγέλων και των ζωντανών, με στόχο να προειδοποιήσουν τα παιδιά για τους κινδύνους. Για να μπορέσει ένα πνεύμα να βρει το στρατόπεδο των αγγέλων, πρέπει κάποιος αγαπημένος του να ρίξει ένα χλωρό φύλο φοίνικα πάνω στον τάφο του.

Λάμπει διά της απουσίας του:

  • Ο Θεός. Οι δαίμονες τον έδιωξαν από το παλάτι του στον παράδεισο. Η φυγή του όμως δεν ήταν από φόβο, αλλά γιατί τρελάθηκε από την θλίψη όταν είδε ποιος ηγούταν των επιτιθέμενων δαιμόνων. Ήταν η Bloody Mary, που είχε επισφραγίσει τη συμμαχία της με τον Σατανά σκοτώνοντας το παιδί της και παίρνοντας όρκο να σκοτώσει όλα τα παιδιά των ανθρώπων. Το παιδί της ήταν ο Χριστός. Έτσι ο παράδεισος έμεινε άδειος και κανένας πια δεν βρίσκεται στον ουρανό για να ακούσει τις προσευχές των ανθρώπων ή να τους προστατεύσει, μόνο δαίμονες.

Ένα πράγμα που παρατηρώ, είναι ότι αυτή η μυθολογία έχει πιο ενδιαφέρουσα και πολύπλοκη ιστορία από τις αβραμικές μυθολογίες. Αν μπορείτε να διαβάσετε το πρωτότυπο στα αγγλικά σας προτρέπω να το κάνετε, καθώς οι πληροφορίες που έχω περιλάβει είναι αποσπασματικές.

Τα περισσότερα, αν όχι όλα τα παιδιά που φέρονται από το άρθρο της εφημερίδας New Times να εξιστόρησαν τις παραπάνω ιστορίες, προέρχονται από άσυλα αστέγων του ‘Στρατού Σωτηρίας’ (Salvation Army) στο Μαϊάμι.

Πες τη γνώμη σου

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s